Mariawityzm

Mariawityzm jest jedynym oryginalnie polskim wyznaniem religijnym. Powstał na przełomie XIX i XX wieku w wyniku objawień Dzieła Wielkiego Miłosierdzia, które otrzymała święta Maria Franciszka Kozłowska. Ponieważ objawienia nie zostały uznane przez Kościół Rzymskokatolicki, mariawici stworzyli niezależny związek religijny. Do śmierci Założycielki zachowali depozyt wiary macierzystego Kościoła – poza uznawaniem papieża za tzw. widzialną głowę Kościoła. W roku 1909 wspólnota mariawitów przyłączyła się do Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich, skąd uzyskała sukcesję apostolską, stając się, w rozumieniu katolickim, samodzielnym Kościołem. Po śmierci Założycielki ruchu w 1921 roku, nowy, specyficzny dla siebie kierunek nadał mu jego ówczesny zwierzchnik – arcybiskup Jan M. Michał Kowalski. Wprowadził on wiele nowatorskich reform doktrynalnych i społecznych, przez co mariawici oddalili się od ówczesnej nauki Kościoła Rzymskokatolickiego.
W wyniku rozłamu, do którego doszło wewnątrz ruchu w 1935 roku, Kościół Mariawitów podzielił się na dwie odrębne organizacje religijne: Kościół Katolicki Mariawitów z siedzibą w Felicjanowie oraz Kościół Starokatolicki Mariawitów z siedzibą w Płocku. Pierwszy, zwany potocznie „nurtem felicjanowskim”, pozostał wierny linii doktrynalnej ówczesnego zwierzchnika i kontynuował jego reformatorski kierunek. Drugi, znany, jako „nurt płocki”, odrzucił część reform lub dokonał ich reinterpretacji i rozpoczął intensywny dialog ekumeniczny z innymi Kościołami chrześcijańskimi, zwłaszcza starokatolickimi.
Ponadto, z przyczyn politycznych, społecznych i na tle wewnętrznych sporów, powstały na świecie nowe Kościoły i wspólnoty wyznaniowe, określające siebie mianem mariawickich i odwołujące się do tegoż dziedzictwa . Należą do nich między innymi mariawici we Francji, Niemczech, Szwecji, Paragwaju, Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, Argentynie, Urugwaju, Hiszpanii, Kamerunie, Gabonie, czy Maroku . Jedna ze wspólnot francuskich mariawitów – Apostolski Kościół Katolicki Paryża i Tours od 1992 roku, znajduje się pod jurysdykcją Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Polsce . Niegdyś placówki mariawickie znajdowały się także na Węgrzech , Litwie, Łotwie, obecnej Ukrainie i Białorusi a także w Wielkiej Brytanii .
Współcześnie liczbę mariawitów w Polsce, można określić na około 25 tysięcy wiernych, w obu denominacjach religijnych . Prowincja francuska Kościoła Starokatolickiego Mariawitów liczy około 5 tysięcy wyznawców . Ze względu na brak oficjalnych kontaktów z centralą w Płocku lub Felicjanowie oraz brak danych w publikacjach popularno-naukowych, a także znaczne rozproszenie liczba wiernych pozostałych Kościołów i wspólnot mariawickich jest trudna do określenia .